Laatste Huis: nu ook als e-book

2016 Uitgeverij Contact/Uitgeverij Fosfor | Over de opening van een hospice en hoe het zijn eerste jaar doorkwam: voor Laatste Huis werkte ik een jaarlang in een hospice waar de sterfkamers nog naar nieuw roken en het vrijwillige zorgvolk nog niet zeker wist of je er mocht lachen of niet. Het boek, oorspronkelijk verschenen bij Uitgeverij Contact, is nu verkrijgbaar als e-book voor het lezersvriendelijke bedrag van 5 euro.

FRAGMENT

Cornelis Leopold – Cor voor zichzelf, Meneer voor de rest van de mensheid – was een man van negentig jaren, maar die zou je hem niet gegeven hebben, in het begin. Zijn blauwgrijze ogen priemden fel de wereld in en zagen dat lang niet alles goed was. Hij was een afstandelijke man, maar kon als het moest heel charmant zijn. Zijn dunne neus werd altijd een beetje rood als hij zich opwond en bovenop zijn hoofd zat nog een stevig borsteltje haar. Zijn handen waren het opmerkelijkst, lang, slank, met heel bewegelijke vingers. Ze leken dertig jaar jonger dan de rest van zijn lichaam.

Meneer Leopold was de naamgenoot van de oude dichter van plechtstatige verzen als ‘In fijne vingertoppen leeft een innerlijk en diep gebaar’. Zelf sprak hij ook plechtig en statig. ‘Mevrouw,’ kon hij zeggen, ‘Kunt u mij vertellen of in dit huis nog een dessert wordt geserveerd?’ Dan had hij er overigens net een op.

Dat hij zijn bed niet meer uitkwam, betekende niet dat hij de touwtjes niet strak in handen hield. ‘Mevrouw, ik ben uitstekend in staat om mijn stoma in eigen beheer te houden,’ liet hij weten. Ook wist hij altijd precies wat hij wilde eten. Zo bestelde hij voor zijn ontbijt een keer tien garnaaltjes. Die hij natuurlijk kreeg, want dit was het huis van de laatste wensen, waar de bewoners alles konden krijgen wat ze hebben wilden, behalve een langer leven.

Lees het complete hoofdstuk Meneer Leopold en de dans met de dingen

Koop Laatste Huis bij Bol.com of Fosfor.nl 

Ebook Laatste huis

 



Reacties zijn gesloten.